نقاشی قهوه‌خانهای از قیام مختار

عباس احمدى براى بررسى موضوع شکنجه در ایران نقاشیهاى قهوه خانه اى را مطالعه مى کند که به گفته وى به بهترین صورت فرهنگ توده هاى مردم را بازتاب مى دهند. در بسیارى از این نقاشیها صحنه هاى شکنجه ترسیم شده است. آقاى احمدى در مصاحبه اى با صداى آلمان به توصیف یکى از این تابلوها و شباهت صحنه هاى آن به رفتار با دگراندیشان و منتقدان به دولت مى پردازد:

“اگر شما به نقاشیهاى مکتب قهوه خانه نگاه کنید، که دریچه اى است به سوى این فرهنگ مذهبى عوام، متوجه مى شوید که چقدر خشونت و شکنجه و قتل و زجر و آزار به صورت مذهبى توجیه شده است. مثلا یکى از این تابلوها تابلوى دارالانتقام مختار است که توسط آقاى محمد مدبر، یکى از پیشکسوتان مکتب نقاشى قهوه خانه کشیده شده است. در یک گوشه آن مثلا شمر را مى بینید که با میخ طویله به داربست کوبیده اندش و شمع آجین اش کرده اند و مشغول سوزاندن بدن وى هستند. همین کار را در زندان اوین کرده اند، با آتش سیگار بدن زندانیها را مى سوزانند. یا مثلا خولى را در آب جوش انداخته اند. ابن قیس را دارند با اره دو قسمت مى کنند. سر ابن زیاد را دارند با کمال خونسردى گوش تا گوش مى برند، همان کارى که ممکن است با فریدون فرخزاد در آلمان و با شاپور بختیار در فرانسه کرده باشند. و همین سربازان مختار، که به صورت سربازان امام زمان از این تابلو بیرون مى آیند، مى توانند در عالم واقعیت حرمله را با ساطور از وسط دو شقه کنند. همان طور که در این تابلو بجدل را، که یکى از اشقیاست، طناب مى اندازند، مختارى و پوینده را نیز به همین شیوه مى توانند خفه کنند. در همین تابلو مثلا جاسوسى را مى بینیم که با خنجر سر مى برند. همین بلا را سر خانم زیبا کاظمى درآوردند و بسیارى از این نمونه ها را مى بینیم.”

تمامی مقاله را در صدای آلمان بخوانید.