از ابزارهای لازم فیلم

اگر مى خواهید کارگردانى یک فیلم جشنواره اى را به عهده بگیرید باید در ابتدا حتماً از مادرتان زاییده شده باشید و پروسه کودکى، نوجوانى و جوانى را طى کنید.

البته تجربه نشان داده است اگر پدر شما بافنده بوده باشد شما نه تنها در سن نوجوانى بلکه در همان مراحل شکل گیرى جنین هم مى توانید فیلمى بسازید که برود و درجشنواره مطرح بشود.

پس معلوم شد اگر خیلى مشتاقید زود معروف بشوید باید پدرتان بافنده باشد. البته نوع پارچه اش زیاد فرقى نمى کند. مى تواند کتان، متقال و یا مخمل باشد. اما اگر عجله اى ندارید به تغییر شغل پدرتان زیاد گیر ندهید و بگذارید به همان شغل خودش بپردازد.

دومین چیزى که یک فیلم را جشنواره اى مى کند و یا نمى کند تیپ و ظاهر کارگردان است. قبل از شروع فیلمبردارى حتماً باید کف دستتان کف کرده و با مقدارى ژل و یا نوشابه و یا هرچیزى که به سفت و سیخ کردن موهایتان کمک مى کند قاطى کرده و بمالید به موهایتان، البته موهایتان باید جورى بلندشده باشد که بتوانید با یک کش از پشت مهارش کنید. سر زانوى شلوارتان حتماً باید پاره باشد. دقت داشته باشید که حتماً همانجا از بدنتان باشد. گیوه بپوشید. حتى اگر زمان فیلمبردارى تان در زمستان باشد. ممکن است پاهاى شما از سرما یخ بزند طورى که درد بگیرد و بى تابتان بکند. خوب بکند. باید بدانید ساخت فیلم جشنواره اى خیلى دشوار است و باید ازجانتان مایه بگذارید. از آویزان کردن زیورآلات و چیزهاى دیگر به خودتان دریغ نکنید و تا مى توانید آویزان بکنید. حتى اگر باعث افزایش وزن شما شده باشد و شما نیز شنیده باشید که افزایش وزن باعث بروز حمله قلبى مى شود. خوب بشود. درعوض یک فیلمساز جشنواره اى هستید که دچار حمله قلبى شده است و نه یک آدم عادى.

سومین چیزى که مى تواند شما را درآن طرف آب بیشتر از این طرف آب مطرح کند عینک دودى است. شما یک ماه قبل از شروع فیلمبردارى باید وقت بگذارید و اگر خودتان هم سلیقه ندارید از یک نفر دیگر خواهش بکنید (خواهش را حتماً بکنید زیرا شما یک فیلمساز جشنواره اى خواهیدشد و به همین دلیل باید خیلى مؤدب باشید) که با شما بیاید و یک عینک دودى براى شما انتخاب کند. اگر عینک روى صورت شما قشنگ نبود زیاد مهم نیست فقط به این نکته توجه داشته باشید که غلظت دودعینک تان خیلى زیادباشد.

چهارمین مورد موبایل است. یعنى گوشى موبایل. البته نوع خط اش هم مهم است و حتماً باید ماهواره اى باشد زیرا مسؤول دبیرخانه یک جشنواره خارجى باید با شما تماس بگیرد. پس بهتر است با خود شما درتماس باشد.

رنگ گوشى هم مهم است. هرچه رنگ آن روشن ترباشد به همان میزان وضعیت شما درجشنواره روشن تر است. بهتر است موبایل مربوطه را با یک بند مهارکرده و دورگردنتان آویزان و روى شکمتان رها کنید. حسن این کار دراین است که وقتى از جشنواره اى، جایى با شما تماس بگیرند لرزش موبایل، شکم شما را تحریک مى کند و مجبورمى شوید، بخندید. با این اتفاق نزدیکان شما به این باورمى رسند که شما یک کارگردان جشنواره اى متواضع هستید.

پنجمین چیز موردنظر استفاده از بازیگران آماتور و غیرحرفه اى است. هرچه بازیگران شما از بهره هوشى پایین ترى برخوردار باشند، به همان میزان شما درگرفتن جایزه بهره بیشترى مى برید. اگر بتوانید مادر یک کودک چهار ـ پنج روزه را به عنوان بازیگر نقش اول فیلمتان با وعده هایى از قبیل دادن پول زیاد، گذاشتن تصویرش در بیلبوردهاى تبلیغاتى، صحبت با نشریات جهت مصاحبه هم زمان با این بازیگر چهارپنج روزه و… راضى کنید که دیگر شاهکارمى شود.

ششمین چیز انتخاب لوکیشن و طراحى لباس است. باید ازخانه هایى براى فیلمبردارى استفاده بکنید که یا سقفش ریخته باشد و یا درحال ریخته شدن باشد. اگر چنین موردى پیدانکردید، بروید و یک خانه نوساز تهیه کنید و چنان با کلنگ به درودیوارش بزنید که کلنگى شود. براى طراحى لباس کار زیاد دشوارى ندارید. فقط هرچه مى توانید لباس ها را پاره کنید. البته با درنظرداشتن یک سرى مسائل اخلاقى این کار را بکنید. بعد بازیگرتان را جلوى دوربین فرستاده و بگویید برود و دنبال کارى، چیزى بگردد.

سعى کنید کار هم نتواند پیدا کند. مطمئن باشید با درنظرگرفتن این موارد یک کارگردان مطرح آن ور آب مى شوید.

از ایران